MARZENIA

Follow my blog with Bloglovin

Są takie marzenia niewypowiedziane
Co myśli w łzy szczęścia zamienią
Zagubione w wirze zapomnienia
Odkrywają się w nas radośnie
Wiatr wieje bowiem w różne strony

Są tacy ludzie, niby obcy, a jednak bliscy,
Pokazują mi piękno, w drobinach życia ukryte
Przywołują w soczystych myślach, co przeżyte
Przesuwają  z miejsca w miejsce nieznane
Słowami z duszy branymi podsuwają coraz to nowsze wyzwania
I siłą swej energii, swego życia po tym świecie – teraz i tu – ze mną wędrować chcą.

Są takie dłonie, co swym dotykiem jak bezbronne motyle
Pobudzają bezpowrotnie by obalać mity i stawiać na ścieżce nowego życia
Sprawiać by każdy dzień barwami się lśnił nie dostrzegając przeszkód
Odkrywają w nas słoneczne promienie w kałużach cienia ukryte
Ogród zaczarowany ożywiają mocą swojego istnienia.

Bo zwycięstwo tkwi w sile naszego marzenia.

[Katarzyna Więcławska]

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *