Wyznanie

Follow my blog with Bloglovin

Czym jest Przykrość zapytał homo sapiens drugiego?
Czy jest moim czy Twoim bólem?
Czy moim czy Twoim niezrozumieniem?
Czy Twoje ma panowanie nad moim?
Czy na odwrót?

Ile w Przykrości ludzkiej nadinterpretacji?
Ile zagłuszonego słowa niewypowiedzianego, co kroi serce na dwa?
Ile pieprzu, ile soli, ile ostrej papryki ?
Ile męczącego błazeństwa, co jak kameleon różne szaty przyodziewa?
Ile złych i ciemnych mocy?

Dlaczego Przykrości daleka droga do domu?
Dlaczego najpierw dojrzeć musimy, by ku jej wyżynom się wznieść?
Dlaczego jej sekret zakopany żywcem upiorem niepokoju się staje?
Dlaczego tak trudno jej drogę przebyć odważnie?
Dlaczego wiem, jak ją nazwać dzisiaj, a nie wiem, jak jutro?

Kto Przykrość w złotej klatce własnej nieomylności uwięził?
Kto zapomniał już jak kurz i brud smakuje?
Kto uśmiech w smutek zamienił i strącił w stęchłe nory?
Kto zastygł w jej milczeniu?
Kto?

I w każdym słowie gniew.
Tak Przykrość tryumfuje.

[Katarzyna Więcławska]

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *